หลวงพ่อสุขขี กับ หลวงพี่สุโข (ตอนที่ 1)
มีเรื่องดีๆมาเล่าให้ฟัง...ตั้งใจนะ..จะได้บุญ..
ตั้งจิตอธิษฐาน แล้วอ่านดูนะครับ...
....
หลวงพ่อสุขขี ท่านเป็นพระครูที่สอนวิปัสสนากรรมฐานที่ยอดเยี่ยม ณ วัดแห่งหนึ่ง วันหนึ่งได้อบรมสั่งสอนศิษย์ ซึ่งเป็นพระบวชใหม่...ว่า..
"เอาหล่ะ เวลาเดินจงกรม หรือ นั่งสมาธิ ถ้ามีอะไรภายนอกมากระทบ ก็ให้กำหนดอาการ นั้นๆ แล้วใช้ -หนอ กำกับนะ เช่น หายใจเข้า ท้องพอง ก็พอง-หนอ, หายใจออก ท้องยุบ ก็ยุบ-หนอ, ก้าวเท้าซ้าย
ก็ซ้าย-หนอ, ก้าวเท้าขวา ก็ขวา-หนอ, นั่ง ก็นั่ง-หนอ, ยืน ก็ยืนหนอ...อย่างนี้นะ"
จากนั้น หลวงพี่สุโข ก็หมั่นปฏิบัติตามที่หลวงพ่อท่านสอนทุกวัน...พอเข้าวันที่สาม ก็มีเรื่องแปลกๆเกิดขึ้น เนื่องด้วยเป็นพระบวชใหม่...
เวลาประมาณตีสี่ครึ่ง ขณะนั้นหลวงพี่กำลังเดินจงกรมอยู่หน้า โบสถ์ร้าง เพียงลำพัง ได้ยินนกกาเหว่าร้อง ท่านก็กำหนด "นกร้อง-หนอ", ลมเย็นๆพัดโชยมาใกล้ๆ ก็กำหนด "ลมพัด-หนอ" เรื่อยไป
ซักพักก็มีอาการท้องร้องโกรกกรากขึ้นมา หลวงพี่นิ่งไปพักนึง นึกไม่ออก ไม่รู้จะกำหนดว่าอย่างไรดี หลวงพ่อท่านก็ไม่ได้สอน ด้วยเกรงว่าสติจะหลุดจากอาการนั้น จึงตัดสินใจกำหนดว่า...
..."หิว-หนอ"ๆ...
(เรื่องก็มีประมาณนี้-หนอ..
.สนใจเนื้อหาจริงๆต้องอ่านเองนะ...เนื้อหาข้างบนนี้ผมดัดแปลงมาจาก หนังสือชื่อ "สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม----โดย สุทัสสา อ่อนค้อม)